ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 117 / 5

ประโยค - วิภัทริมรณเปล ภาค ๑ ตอนที่ 204 สัมมาอาชว์นั้นแหละ ตัดโศกซะเสียได้ขาด แห่งพระโอโฉนั้น ผู้ตั้ง มั่นอยู่แล้วในภูมิแห่งศีล กล่าวคือ สัมมาอาชว์ สัมมาอาชว์นั้น อันใด วิริยะของนั้นชื่อสัมมาอาชว์ สั

ในเนื้อหานี้มีการพูดถึงสัมมาอาชว์และสัมมาสติตามคำสอนของพระโอโฉ โดยกล่าวถึงการตั้งมั่นในสติและวิริยะเพื่อลดมิจฉาอาชว์และการทำลายมิจฉาในการดำเนินชีวิต การศึกษาและปฏิบัติตามแนวทางเหล่านี้จะทำให้เราได้พบก

ประโยค - วิทยาธรรมเปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๐๕ [โดยกิจแห่งญาณ] ข้อว่า "โดยกิจแห่งญาณ" ความว่า บันฑิตทรงธรรมวินิจฉัย โดยกิจแห่งสัญญา (ความรู้ริสังส) ด้วย ก็สัญญาณมี ๒ คือ อนุโพธิญาณ (ความรู้โดยตาม) ๑ ปฏิวิรญา

ในภาคนี้กล่าวถึงการวินิจฉัยโดยกิจแห่งญาณซึ่งมี 2 ประเภท ได้แก่ อนุโพธิญาณ และปฏิวิรญาณ โดยผ่านอำนาจการได้ฟังและการตรัสรู้ ซึ่งการเข้าถึงความรู้ในระดับสูงสามารถช่วยให้ผู้บรรลุเห็นทุกข์และทางพ้นทุกข์ได้

ประโยค - วิถีธรรมคือเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า ที่ 206 ญาณ ยังความปฏิบัติผิดในผล กล่าวคือความสำคัญยั่งยืน ว่างาม ว่าเป็นสุข ว่าเป็นตัวตน ในขันธ์ทั้งหลายอันปราศจากความยั่งยืน ความงาม ความเป็นสุข ความเป

เนื้อหานี้สำรวจความเข้าใจและการปฏิบัติในวิถีธรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับการหลุดพ้นและความคิดเกี่ยวกับพระอิศวร โดยอธิบายว่าการแยกแยะสิ่งต่างๆ ทำให้เกิดความเข้าใจที่ผิดพลาดเกี่ยวกับความสุขและตัวตนที่ไม่มีความย

ประโยค - วิชาธรรมตรี ภาค ๓ ตอน ๑ หน้า ๒๐๗ ไว้ว่า นรชนยังไม่รู้แจ้งจบจะทับหลายอยู่ตราบใด เขาก็ ยังหงอยอยู่ในเรื่องโลก ในเหตุการณ์แห่งโลก ในนิพพานอันเป็นที่ดับแห่งโลก และในอุบาย (เครื่องเข้าถ

ข้อความนี้อภิปรายเกี่ยวกับความเข้าใจในอริยสัจ และวิธีการเข้าถึงนิพพานผ่านการวิจัยความเป็นจริงของธรรมชาติของโลก และอุปสรรคที่มีต่อการตระหนักรู้ถึงความจริง บทความชี้ให้เห็นถึงการสำรวจด้านกิเลสและปัญญาใน

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปล่า ภาค ๓ ตอน ๑ - หน้า ๒๑๕ สัมมนาส่งกับประไดด้วย ธรรม (๒) นี้ ท่านสงเคราะห์ด้วยปัญญา ขั้น "ดังนี้" เพราะในธรรมนั้น ธรรม ๓ มีสัญลักษณ์เป็นต้น เป็นศิลแท้ เพราะเหตุนี้ ธรรม ๓ นั้

บทความนี้กล่าวถึงแนวทางการปฏิบัติในธรรม ๓ และการสะท้อนในประสบการณ์ทางจิตใจ โดยเน้นถึงการใช้สติและวิริยะในการบรรลุเป้าหมายภายในชีวประวัติของนักปฏิบัติ เปิดเผยถึงความสำคัญของการรวมตัวของสมาชิกในสะนมธรรม

ประโยค - วิสัยทัศน์กรมเปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๑๘ [โดยมีส่วนเสมอกันและไม่เสมอกัน] ข้อว่า "โดย (สภาและวิสัยทัศน์) มีส่วนเสมอกันและไม่เสมอกัน ควบว่า สัจจะทุกข้อมีส่วนเสมอกันและกัน โดยเป็นธรรมไม่กลายเป็นไม่จริ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงวิสัยทัศน์ของกรมเปลในการอธิบายความสำคัญของทุกข์และการระบุเหตุต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อสภาพของมนุษย์ โดยอิงจากการสนทนาระหว่างพระองค์กับพระอานนท์ ซึ่งรวมถึงการเปรียบเทียบการยิงลูกปลาที่ใช

ประโยค - วิถีธรรมมรรคเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒ หน้าที่ 219 (ฝ่ายหนึ่ง) และโดย (ฝ่ายหนึ่ง) เป็นปรัชญธรรม (ฝ่ายหนึ่ง) เป็นปกัตพุทธธรรม สังจะ ๒ ข้างปลายล่า นับว่าสมรวมกัน เหตุเป็นธรรมทั้งอีกา เพราะเป็นธรรมลั

ในบทนี้มีการพูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างธรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวิถีธรรมมรรค รวมถึงการแยกแยะความแตกต่างระหว่างฝ่ายต่างๆ ทั้งต้องค้นคว้าหาเหตุผลที่แตกต่างกันในแต่ละส่วนของธรรม เพื่อสร้างความเข้าใจที่ช

ประโยค - วิวัฒนาการเปล ภาค ๓ หน้าที่ 223 [ความหมายของคำปฏิสนธิสมมุตา] ส่วนความ (ต่อไป) นี้ เป็นความหมายสังเขปในปฏิสนธิสมมุตา และปฏิสนธิบุรณธรรมนัน ธรรมที่เป็นปัจจัยทั้งหลาย ฟังทราบว่าชื่อ ปฏิสนธิสมม

ในบทนี้ได้ศึกษาเกี่ยวกับความหมายของคำว่า 'ปฏิสนธิสมมุตา' ซึ่งหมายถึงธรรมที่เกิดจากปัจจัยหลายอย่าง และอธิบายถึงการแสดงปฏิสนธิสมมุติในพระสูตร โดยการทำความเข้าใจถึงความสัมพันธ์ระหว่างการเกิดและการไม่เกิด

ประโยค - วิสุทธิมรรคนเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๒๒๔ สุ่งขาวทองหลายมีเพราะปัจจัยคือวิสิษา ตตตา (ความมีเพราะปัจจัย อย่างนั้น) อย่างนี้แลต้องใด วิสิษา (ความไม่มีที่จะไม่มีเพราะ ปัจจัยอย่างนั้น) อย่างนี้แลต้องใด อ

ในบทนี้กล่าวถึงความเป็นปัจจัยในธรรมว่าทุกอย่างเกิดขึ้นได้เพราะปัจจัยต่างๆ ส่งผลต่อกันและกัน โดยแยกแยะความสำคัญของแต่ละปัจจัย เช่น อวิสิษฏตาและอนัญญถฏตา ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ทำให้ธรรมเกิดห

ประโยค - วิชาภัณฑ์วพล ภาค ๓ ตอนที่ ๗ หน้า ที่ 227 ดูริยาสักวา ความเกิดขึ้นไม่แสดง ซึ่งที่กล่าวว่า "เรานั้นรู้ว่าถึงอย่างนี้ว่า "ความเสวยอารมณ์มีเพราะปัจจัยอุปาทาน ความเสวยอารมณ์มี เพราะปัจจัยอสมากิฤทธ

บทความนี้อธิบายถึงแนวคิดเกี่ยวกับความเสวยอารมณ์ในวิชาภัณฑ์วพล และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเกิดขึ้นของความเสวยอารมณ์ ซึ่งรวมถึงอุปาทานและอสมมากิฤทธิ์ โดยเน้นการช่วยเหลือผู้ที่ศึกษาเพื่อเข้าใจหลักธรรมที่

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๒๙ ให้สำเร็จด้วย เพราะฉะนั้น กิริยาเพียงแค่ความนิ่งจึงไม่เป็นปฏิกุลมาท เพราะเป็นสัทเทกประการ ๑ ฉะนั้น ในอ้นนั้น พึงมีคำกล่าวว่า "พวกข้าเจ้าเข้าใช้ประองค์กับโหติ"

ในบทที่ ๒๒๙ นี้จะพูดถึงความสำคัญในการแสดงปฏิสมฺปุทาของภิกขุและความเกี่ยวข้องกับกิริยาเพียงความนิ่ง ซึ่งต้องการให้หว่านพืชผลในความเกิดขึ้นและความไม่มีความที่ควรประกอบในบทต่างๆ เช่นอธิปจจอวตาและอุปจสมฺป

ประโยค - วิชาธรรมะเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๓๘ นั่น ทรงแสดงแต่ปลายขอบรัง้นบ้าง แต่กลางมาถึงขอบรัง้นบ้าง จุดความ (ซัก) เอาเวลัยแห่งคนหาเวลัย ๔ คนจะนั้น [แสดงแต่ปลายถึงปลาย] เหมือนอย่างว่า ในคนหาเวลัย ๔ คน คน

ในบทนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมเกี่ยวกับการเข้าถึงปิโมกข์ทั้งจากปลาย ขอบ หรือต้นขอบ ขึ้นอยู่กับการเข้าใจและการใช้งานของผู้ศึกษาอย่างเช่นในกรณีของคนหาวัลย์ ๔ คนที่มีวิธีการตัดและนำไปใช้งานที่แตกต

ประโยค - วิชาธรรมะเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ ๑ - หน้า ที่ 241 ของตน และเพื่อทรงชี้แจงซึ่งสำคัญแห่งความเกิดขึ้นด้วย ปฏิวัติเทสนา (การแสดงปฏิวัติสุขามาโดยปฏิโลม) ตั้งแต่ ปลายข้างบน ปฏิวัติเทสนานั้น พึงทราบว่าเป

บทนี้กล่าวถึงการชี้แจงความเกิดขึ้นของทุกข์และธรรมะที่เกี่ยวข้องในวิชาธรรมะของพระพุทธเจ้า โดยนำเสนอปฏิวัติเทสนาและการวิเคราะห์เหตุและผลของความทุกข์ ซึ่งได้รับการหลักการจากความรู้แรกตรัสรู้ของพระองค์ แล

ประโยค - วิถีธรรมคร่าวๆ ภาค ๓ ตอน ๑ หน้า ๒๓๓ จิตทรสโดยยกธรรม ๒ ประการนี้ เป็นสีส้า ? ก็ว่า เพราะธรรม ๒ ประการนี้ เป็นเหตุพิเศษของธรรมที่เป็นสุดคิดคามิ และทุดคิดคามิ จริง อยู่ อวิชชาเป็นเหตุพิเศษของธรร

บทนี้พูดถึงการวิเคราะห์วิถีธรรมในเชิงลึกผ่านสองเหตุพิเศษ ได้แก่ อวิชชา และอัตตา ซึ่งมีผลต่อชีวิตและความทุกข์ของตน โดยใช้การเปรียบเทียบกับการเลี้ยงโคและการพยายามทำกรรมดีเพื่อบรรเทาความทุกข์ เหตุสำคัญคื

ประโยค - วิสุทธิธรรมนลกานปลด ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้าที่ ๒๔๖ โดยอรรถก็คือบันเป็นต้นเหตุแห่งอิทธิพลของธรรม เป็นความที่มีอิทธิพลในธรรมชาติซึ่งชื่อวิชาคือ (ทำอรรถแห่งอิทธิพลบันให้ปรากฎ) (๕) ธรรมชาติใด สัตว์ดั

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงอิทธิพลของธรรมชาติที่ส่งผลต่อสัตว์ในสงสาร โดยมุ่งเน้นไปที่ธรรมชาติที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบริบทของบัญญัติธรรม เช่น อวิชา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการปิดบังและการสืบค้นทางจิตและอารมณ์ของวิ

ประโยค - วิชาชีพกรรมเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๔๗ อย่างหนึ่ง อธิษฐานวา - ผู้อธิษฐานเป็นอรรถแห่งปัจจัยพทธ์ วิชาชาด้วย วิชาชานั้นเป็นปัจจัยด้วย เหตุนี้จึงชื่อ วิชาชา-ปัจจัย (แต่วามวิชาชาปัจจัย) (บทว่า

คำว่า 'วิชาชา' และ 'สังขาร' มีความหมายลึกซึ้งในศาสตร์ของกรรม ซึ่งวิชาชาเป็นปัจจัยในการสร้างสังขารทั้งหลาย โดยมีหมวดหมู่ต่าง ๆ เช่น บุญฤักสังขาร อนุญฤาณสังขาร และเมนซากสังขาร อธิบายถึงการแต่งแต้มของธรร

ประโยค - วิทยามิกรณ์เปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๔๘ ปกติภิสังขาร (สงสารคือความเพียรพยายาม) จัดเป็นงานที่มา โดยสงสารศัพท์ ในสงสาร ๔ นั้น ธรรมที่มีปัจจัยดังกล่าว ที่กล่าวไว้ใน บาลีทั้งหลาย มีคำว่า "อนิวจา วด สงสา

ในบทความนี้มีการพูดถึงความหมายของสงสารในบริบทของธรรมและการปฏิบัติในไตรภูมิ รวมถึงการสร้างสงสารที่มีคุณค่าและการพัฒนาทางจิตใจ ผ่านการอธิบายแนวความคิดในบาลี นอกจากนี้ยังมีการระบุประเภทต่างๆ ของสงสาร และ

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล่า ภาค ๓ ตอนที่ 250 ธรรมชาตินั้นชื่อว่า มรณะ เพราะเป็นเหตุตาย (แห่งสัตว์) ความเศร้า ชื่อว่า โศก ความคร่ำครวญชื่อว่า ปริเทวะ ธรรมชาติก็คือชื่อว่า ทุกข์ เพราะทำให้ลำบาก หรือว่าทุ

เนื้อหาตีพรรณนาเกี่ยวกับความหมายของมรณะและทุกข์ในบริบทของพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงความเกี่ยวเนื่องระหว่างอวิชชาและการเกิดขึ้นของทุกข์ เนื้อหาจะอธิบายความลึกซึ้งที่เกี่ยวพันกับการดำรงอยู่ของสังขารทุกอย่างใ

ประโยค - วิญญาณมีกรรมเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๕๓ ต้นเหตุเป็นฐานะภาพ มีกรรมและผลของกรรมเป็นลักษณะ มีความได้ประสบความมีความเป็นเป็นรส มีคุณลักษณะอันพยากรณ์เป็นปัจจัย มีอุปทานเป็นปัจจัย ลักษณะเป็นต้น แห่งชาต

ในตอนนี้ได้กล่าวถึงหัวข้อวิญญาณและกรรม โดยชี้ให้เห็นถึงลักษณะและผลของกรรมที่ส่งผลต่อการดำรงอยู่ของวิญญาณ การปฏิบัติตนเพื่อหลีกเลี่ยงความหลงและความไม่รู้ รวมถึงแนวทางการเข้าใจธรรมในแบบต่าง ๆ ที่จะนำไปส

ประโยค - วิถีทิฏฐิมรรคเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๕۵ ทั้งสองอย่างนั่น) มี ๔ อย่าง และ ๕ อย่าง โดยเน้นด้วยกำเนิดและคติ" แม่ความมืออย่างต่างๆ มืออย่างเดียวเป็นต้นแห่งองค์ที่เหลือมีสะ เป็นอาทิ ก็.phีทราบโดยนัย

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับวิถีทิฏฐิมรรคเปล่า เน้นต้นกำเนิดและคติที่เกี่ยวข้องกับองค์ต่างๆ ในธรรมะ โดยเฉพาะปฏิจสมุปบาทธรรม และความสัมพันธ์ระหว่างโลกะแก่คนเลว ในการแสดงความไม่ขาดตอนของวงล้อแห่งภาคมรรค พร้